Mörgum hefur orðið tíðrætt um afbragðsgóða ræðu séra Geirs Waage í minningarorðum hans við útför vinar síns Davíðs Oddssonar sl. föstudag frá Hallgrímskirkju. Kynni þeirra náðu allt aftur til menntaskólaáranna í MR. Það var ekki aðeins ræðan sem hreif fólk heldur allt fas Geirs við útförina sem varð fyrir vikið allt í senn hátíðleg, virðuleg, höfðingleg, áhrifarík, falleg - en á sinn hátt látlaus. Börn þeirra Geirs og Davíðs eru makar; þau Þorsteinn Davíðsson og Heiðrún Geirsdóttir. Þau eiga tvær dætur. Ræða Geirs var nokkuð löng af minningarorðum að vera - og kom það í sjálfu sér ekki á óvart - en hún hélt athygli allra allan tímann fyrir það hversu innihaldsrík hún var, vel orðuð og flutt án allrar tilgerðar. (Sjá hér). Stórt hrós til Geirs Waage. - JGH

Hann var einn af fjölmörgum sem fékk sér göngutúr í hádeginu á göngustígnum við Grafarvoginn. Ég tók hann tali þegar ég var að mynda undir brúnni, Gullinbrúnni sjálfri, en þar er oft mikil traffík þótt ekki sjáist hún frá veginum. Gunnar Hrafn Arnarsson heitir maðurinn, býr við Langholtsveginn, en var á leiðinni „heim“ í Logafoldina með Labradorhundinn sinn, hana Sölku. - „Heim,“ spurði ég. „Jú, ég er alinn upp í Grafarvoginum og er að trítla með hana Sölku í smá kaffi til pabba og mömmu sem búa í Logafoldinni.“