Séra Vigfús Þór Árnason, fyrsti sóknarprestur okkar Grafarvogsbúa, hefði orðið áttræður í dag, 6. apríl. Hann andaðist á Landspítalanum 27. febrúar á síðasta ári. Þau hjón Elín Pálsdóttir og séra Vigfús voru mjög samrýmd og byggðu upp söfnuðinnn í Grafarvogi af mikilli eljusemi. Séra Vigfús var sóknarprestur en í senn mikill framkvæmdamaður, fékk oft snjallar hugmyndir og kom þeim í verk. Sagan af krossinum við Grafarvogskirkju er gott dæmi þar um. Fljótlega eftir að söfnuðurinn fékk lóðina við Fjörgyn var það eitt af fyrstu verkum hans að fá aflagðan rafmagnsstaur sem var fyrir botni Grafarvogs og gera að krossi við Grafarvogskirkju. Það var Ingjaldur Eiðsson sóknarnefndarmaður sem tók að sér að laga rafmagnsstaurinn til og koma honum fyrir á kirkjulóðinni þar sem hann stendur enn. Fallegur og virðulegur kross. Við krossinn hafa oft á tíðum verið helgistundir og guðsþjónustur - þegar viðrað hefur til þess. Rafmagnsstaurinn hafði áður það verkefni að flytja birtu í lífið, einmitt eins og kristin trú snýst um. Þetta var snjöll og góð hugmynd hjá séra Vigfúsi. Blessuð sé minning hans og þeirra hjóna en Elín lést í ágúst sl., aðeins rúmu hálfu ári eftir að hún syrgði heittelskaðan eiginmann sinn. - JGH

Hann var einn af fjölmörgum sem fékk sér göngutúr í hádeginu á göngustígnum við Grafarvoginn. Ég tók hann tali þegar ég var að mynda undir brúnni, Gullinbrúnni sjálfri, en þar er oft mikil traffík þótt ekki sjáist hún frá veginum. Gunnar Hrafn Arnarsson heitir maðurinn, býr við Langholtsveginn, en var á leiðinni „heim“ í Logafoldina með Labradorhundinn sinn, hana Sölku. - „Heim,“ spurði ég. „Jú, ég er alinn upp í Grafarvoginum og er að trítla með hana Sölku í smá kaffi til pabba og mömmu sem búa í Logafoldinni.“